Tv’de güzel bir yarışma başlamış. “Ver çoşkuyu“. Telefon Kulübesine laf ettiğim için utandırdı adeta. Yarışmacıların ağızlarına böcekler girerek şarkı söylemeye çalışması seyirciyi rahatsız ederek rating kapışlama yolunda bir fenomen yaratıyor bence. Fear Factor’de durum farklı gözüküyordu. Doğayla savaşma fikrinden ilham alan bir ortamda böcekli yılanlı görüntülerin ortaya çıkması çok acaip gelmiyordu. Ancak orada da inanılmaz aşalayıcı sahneler gördük vakti zamanında. Yarışmacıların keçinin memesininden oral sexi andıran şekilde sütü emerek onu bardağa doldurması gibi. Özellikle erkek yarışmacılar irite oldular.
Modern işkenceler bunlar yahu. Seyirci de bu yarışmaları izleyerek, insanların ne kötü durumlara düştüğünü görmekten zevk alıyor bence.
Jüri üyeleri ayrı bir romantik; jazz singerlığı kadar, oyunculuğu’da bir o kadar kötü olan Tuba Caneroğlu, Ah güzelim be oy babam yarışması gibi discrimination’ın dibine vuran bir yarışma sunmakla kalmıyor, bu yarışmaya da jüri üyesi oluyor. Oryal kafası Sema Çelebi ve eski Elvislerden kafa atma şampiyonu Erol Büyükburç da cabası. Cenk Eren’i Nükhet Duru’dan ayrı görünce tanıyamadım önce. O da var canısı.
Şu dağın başında açlıktan bütün balığı parçalaya parçalaya yiyen belgeselci çocuk ve Salo‘yu izleyip fazla radikal bulanlar.
Şimdi göremiyorum o isyankar bayrakları.
Sadece kanalı değiştirmekle olmuyor.
Ciddiyim , ciddisin, ciddiler
