Şöyle bir düşündüm de ben Kanada maceramın ne kadarını yazdım diye, şöyle bir dokundurup geçmişim.
Hayatımın en huzurlu altı ayı, kar , kış , kıyamet…
MGMT( O zamanlar ismi managementtı), Stars, Hercules &Love Affair, Lykke Li‘yi keşfedişim.
Bloc Party, Thievery Corporation,K-os, Lykke Li konserleri.
Sayısız arkadaş, Montreal, içimdeki aktivizm yönünün keşfi, Niagara şelaleleri, dünya mutfağından seçmeceler, Obama’nın seçimi ile ilgili röportajım, Çin Yeni Yılı kutlamaları, Richard Dawkins’in ünlü Ateist Otobüsü deneyimim, Vineyard, Tamillerle röportajım, St.Patrick’s Day günü biranın dibine vurmaca, Gazetecilik okulunda izlediğimzi sayısız harika belgesel, sıfırdan yarattığımız ülke projeleri, Türk Televizyonundaki çilelerim,”zenciler”,Hayvanat bahçesi, Perili Evdeki romantik yemek, Kanadalı Türkler…
Şimdi Kanada’ya gitmeden bir gece önce zorunluluktan konakladığım evde kiracı olarak bu satırları yazıyorum. Üçe ayırdım yazımı , anca…
İşte ilk kaldığım ev ve ev sahibim belgesel yapımcısı Nancy’nin, Obama’nın yemin töreni gecesi Bush’u simgeleyen çubuğun kafasını koparması. O güne özel yalnızca Amerikan yemekleri(hamburger -patates -kola yani)yenildi. Apple Pie bonuslu.
Çin Yeni Yılı, öküz yılıydı, çok çalışmayı simgeliyormuş, hatta Obama da öküz burcuymuş afedersin.Biz de birer öküz aldık, çinli gibi giyinip bu anlamlı günü kutladık.
Lykke Li Konseri, yeni Roisin Murphy derim başka da bişi demem. Danslar, moda ikonu oluşu falan. Ne varsa Nordiklerde var. Şurdan dinleyin artık. İşte hayatımda ilk kez bir konsere yalnız gidip, delirip Kanada’daki Türkleri aramam bundan sonra. Arada Fransızların oyununa gelişim ve BBC’den emekli süper punk İngiliz hocama aşık olma hikayem var. Ama bugünlük burada bırakayım. Merak kaplasın içinizi. Zaten Montreal’i ve Andy Warhol müzesini ayrı bir blog sayfasında anlatıcam. Öperim.
